
မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ကုသိုလ်ကောင်းမှုနှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာတစ်ခုကို အထူးပြု၍ ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းအရာသည် အတိတ်ဘဝတစ်ခုတွင် ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင် နဂါးမင်းအဖြစ် အလှူဒါနကို အလွန်အမင်းနှစ်သက်မြတ်နိုးသည့် အဖြစ်အပျက်ဖြစ်ပါသည်။
ရှေးဘဝတုန်းက ဘုရားရှင်သည် နဂါးမင်းတစ်ပါး ဖြစ်တော်မူသည်။ နဂါးမင်းသည် အလွန်အမင်းကြွယ်ဝချမ်းသာပြီး တန်ခိုးအာနုဘော်ကြီးမားလှသည်။ နဂါးပြည်၏ အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်သည့်အပြင် ရတနာအပေါင်းတို့ဖြင့် ပြည့်လျှံနေသော နဂါးနန်းတော်ကြီးကို အပိုင်စားရသည်။ နဂါးမင်းသည် အလှူဒါနကို အလွန်အမင်းနှစ်သက်သော်လည်း အလှူရှင်များမှာ အလွန်ပင်နည်းပါးလှသည်။ နဂါးပြည်သည် အမှောင်ထုလွှမ်းမိုးနေပြီး အလင်းရောင်မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ နဂါးမင်းသည် အလှူခံရန် အလင်းရောင်နှင့်တကွ တောက်ပသော ရတနာများကို အလှူရှင်များအား ပေးကမ်းလိုသော်လည်း သူတစ်ပါး အကျိုးကို ပြုလုပ်လိုသူ ရှားပါးနေသည်။
တစ်နေ့သောအခါ နဂါးမင်းသည် နဂါးပြည်၏ အနီးအနားတွင် အလွန်အမင်း ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသည့် မျောက်တစ်ကောင်ကို တွေ့မြင်လေသည်။ မျောက်သည် အစာငတ်မွတ်ဆာလောင်နေပြီး ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပိန်ချုံး၍ အလွန်ပင် အားနည်းနေသည်။ နဂါးမင်းသည် မျောက်၏ အခြေအနေကို မြင်၍ သနားစိတ် အလွန်အမင်း ဝင်လာလေသည်။
“အို... မျောက်ကလေး” နဂါးမင်းက အသံကို အေးချမ်းစွာ မြည်တမ်းကာ ခေါ်လိုက်သည်။
“အရှင်... အရှင် နဂါးမင်း” မျောက်သည် တုန်လှုပ်စွာ ထူးလေသည်။ သူသည် နဂါးမင်းကို ကြောက်ရွံ့သော်လည်း အကူအညီ တောင်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေသည်။
“သင်... သင် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်နေသနည်း” နဂါးမင်းက မေးမြန်းသည်။
“အရှင်... အကျွန်ုပ်... အကျွန်ုပ် အစာငတ်မွတ် ဆာလောင်၍ သေခါနီးပါပြီ။ စားသောက်စရာ အလျင်းမရှိတော့ပါ” မျောက်က မျက်ရည် ဝဲလျက် ပြောသည်။
နဂါးမင်းသည် မျောက်၏ စကားကို ကြား၍ စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။ “မပူနှင့် မျောက်ကလေး။ အကျွန်ုပ် အသင့်အား အစာကို ပေးမည်။ သင် အသက်ကို ကယ်တင်မည်” နဂါးမင်းက ကတိပေးသည်။
နဂါးမင်းသည် နဂါးပြည်၏ အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိသော ရတနာ တစ်ပါးကို ယူဆောင်လာသည်။ ထိုရတနာမှာ အလွန်ပင် တောက်ပ၍ အလင်းရောင်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ “ဤရတနာကို ယူ။ ဤရတနာကို ရောင်း၍ အစာကို ဝယ်စား။ သင် အသက်ကို ဆက်လက် ရှင်သန်စေ” နဂါးမင်းက ရတနာကို မျောက်အား ပေးအပ်သည်။
မျောက်သည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသည်။ “အရှင်... အရှင် နဂါးမင်း၏ ကျေးဇူးကို အကျွန်ုပ် ဘယ်သောအခါမှ မမေ့ပါ။ အကျွန်ုပ် အရှင်၏ အကျိုးကို ပြန်လည် ပြုလုပ်ပါမည်” မျောက်က အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်စွာ ပြောသည်။
မျောက်သည် ရတနာကို ယူဆောင်သွား၍ အစာကို ဝယ်စားသည်။ အစာကို စားပြီး အင်အား ပြန်လည် ရရှိလာသောအခါ မျောက်သည် နဂါးမင်းအား သတိရသည်။ “ငါ အရှင်၏ ကျေးဇူးကို ပြန်လည် ဆပ်ရမည်” မျောက်သည် နဂါးပြည်သို့ ပြန်သွားသည်။
“အရှင်... အရှင် နဂါးမင်း” မျောက်သည် နဂါးမင်းကို တွေ့၍ ခေါ်လိုက်သည်။
“အို... မျောက်ကလေး။ သင် ပြန်လာသည်။ အသင့်အား အဘယ်ကြောင့် ပြန်လာသနည်း” နဂါးမင်းက အံ့ဩသည်။
“အရှင်... အရှင်၏ အလှူကြောင့် အကျွန်ုပ် အသက်ကို ဆက်လက် ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ပါသည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်၏ အကျိုးကို ပြန်လည် ပြုလုပ်လိုပါသည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ကို အကူအညီ ပေးလိုပါသည်။ သို့ရာတွင် အကျွန်ုပ် အလွန်ပင် ဆင်းရဲလှပါသည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်ကို အဘယ်သို့ အကူအညီ ပေးနိုင်ပါမည်နည်း” မျောက်က မေးသည်။
နဂါးမင်းသည် မျောက်၏ စိတ်ကို မြင်၍ အလွန်ပင် နှစ်သက်သည်။ “မပူနှင့် မျောက်ကလေး။ သင် အကူအညီ ပေးလိုသည်မှာ အကျွန်ုပ် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာ ဖြစ်သည်။ သင် အကျွန်ုပ်အား အလွန်ပင် အဖိုးတန်သော အလှူကို ပေးနိုင်သည်။ အကျွန်ုပ် နဂါးပြည်တွင် အလင်းရောင် မရှိ။ အလွန်ပင် အမှောင်ထု လွှမ်းမိုးနေသည်။ သင် အကျွန်ုပ်အား အလင်းရောင်ကို ပေးနိုင်ပါသလား” နဂါးမင်းက တောင်းပန်သည်။
“အရှင်... အရှင် နဂါးမင်း။ အကျွန်ုပ် အကျွန်ုပ် တတ်နိုင်သလောက် ကြိုးစားပါမည်။ သို့ရာတွင် အကျွန်ုပ် အလွန်ပင် ဆင်းရဲလှပါသည်။ အကျွန်ုပ် အလင်းရောင်ကို ဘယ်သို့ ယူဆောင်လာနိုင်ပါမည်နည်း” မျောက်က အနည်းငယ် တုန့်ဆိုင်းသည်။
“အသင် အလွန်ပင် အစွမ်းအစ ရှိသည်။ သင် တောကို အုပ်ချုပ်သူ အရှင် ဘုရင်ထံ သွား၍ အကူအညီ တောင်းပါ။ အသင် အလင်းရောင်ကို ယူဆောင်လာနိုင်မည်ဟု အကျွန်ုပ် ယုံကြည်သည်။ သင် အကျွန်ုပ်အား အလင်းရောင်ကို ပေးနိုင်ပါက အကျွန်ုပ် အသင်အား အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိသော ရတနာများ ပေးမည်” နဂါးမင်းက အားပေးသည်။
မျောက်သည် နဂါးမင်း၏ စကားကို ကြား၍ စိတ်ကို ခိုင်မာစေသည်။ “အရှင်... အရှင် နဂါးမင်း။ အကျွန်ုပ် ကြိုးစားပါမည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်၏ အမိန့်ကို နာခံပါမည်” မျောက်က သစ္စာ ပြုသည်။
မျောက်သည် ထွက်ခွာသွား၍ တောကို အုပ်ချုပ်သူ အရှင် ဘုရင်ထံ ရောက်လေသည်။ “အရှင်... အရှင် ဘုရင်။ အကျွန်ုပ် အရှင်၏ အကူအညီ တောင်းလိုပါသည်။ အကျွန်ုပ် အလွန်ပင် အရေးကြီးသော ကိစ္စရှိပါသည်။ နဂါးမင်းသည် အလင်းရောင် မရှိ၍ ဒုက္ခရောက်နေပါသည်။ အကျွန်ုပ် အရှင်၏ အကူအညီ တောင်း၍ အလင်းရောင်ကို ယူဆောင်လာလိုပါသည်။ အရှင် ဘုရင် အကျွန်ုပ်အား အကူအညီ ပေးနိုင်ပါသလား” မျောက်က မေးသည်။
“အသင် မျောက်။ အလင်းရောင်ကို ယူဆောင်လာရမည်ဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် အသင် အလွန်ပင် ရိုးသား ဖြောင့်မတ်သည်။ အသင် အခြား သူများ၏ အကျိုးကို ပြုလုပ်လိုသည်။ အကျွန်ုပ် အသင်အား အကူအညီ ပေးမည်။ အကျွန်ုပ် အသင်အား အလွန်ပင် တောက်ပသော ရောင်ခြည်ကို ပေးမည်။ ထိုရောင်ခြည်ကို ယူ၍ နဂါးမင်းအား ပေးပါ။ ထိုရောင်ခြည် အလင်းရောင်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ထို့အပြင် အကျွန်ုပ် အသင်အား အလွန်ပင် အစွမ်းထက်သော အကာအကွယ်ကို ပေးမည်။ အသင် ခရီးသွားစဉ် ဘေးရန် ကင်းမည်” အရှင် ဘုရင်က ပြောသည်။
မျောက်သည် အရှင် ဘုရင်ထံမှ တောက်ပသော ရောင်ခြည်နှင့် အစွမ်းထက်သော အကာအကွယ်ကို ရရှိသည်။ မျောက်သည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာ ဖြစ်၍ နဂါးပြည်သို့ ပြန်လာသည်။ “အရှင်... အရှင် နဂါးမင်း။ အကျွန်ုပ် အရှင်၏ အမိန့်ကို နာခံ၍ အလင်းရောင်ကို ယူဆောင်လာပါပြီ” မျောက်က အော်ဟစ်သည်။
“အို... မျောက်ကလေး။ အသင် အလွန်ပင် အစွမ်းထက်သည်။ အသင် အကျွန်ုပ်၏ ဆုတောင်းကို ပြည့်စုံစေသည်။ ဤအလင်းရောင်ကြောင့် နဂါးပြည် အလင်းရောင် ထွန်းလင်းမည်။ ကျွန်ုပ် အသင်အား အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိသော ရတနာများ ပေးမည်” နဂါးမင်းက အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာ ဖြစ်၍ မျောက်အား အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိသော ရတနာများ ပေးအပ်သည်။
မျောက်သည် ရတနာများ ရရှိ၍ အလွန်ပင် ကျေနပ်သည်။ “အရှင်... အရှင် နဂါးမင်း။ အကျွန်ုပ် အရှင်၏ အကျိုးကို ပြုလုပ်ရသည်မှာ အကျွန်ုပ် အလွန်ပင် ဂုဏ်ယူပါသည်။ ဤရတနာများ အကျွန်ုပ် အသက်ကို ဆက်လက် ရှင်သန်စေရန် အထောက်အကူ ဖြစ်ပါမည်” မျောက်က ပြောသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ နဂါးပြည် အလင်းရောင် ထွန်းလင်းလာသည်။ နဂါးမင်းနှင့် နဂါးပြည်သူများ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင် ချမ်းမြေ့ကြသည်။ မျောက်သည် အလွန်ပင် သနား ကရုဏာ စိတ်နှင့် အခြား သူများ၏ အကျိုးကို ပြုလုပ်လိုသော စိတ်ကြောင့် အလွန်ပင် အကျိုးများ ရရှိခဲ့သည်။
မြတ်စွာဘုရားရှင်က “ထိုအခါက နဂါးမင်းသည် ငါဘုရား ဖြစ်သည်။ ထိုအခါက မျောက်သည် အကျွန်ုပ် သီလ အကျင့်ကို မထိခိုက်စေသော အခြား သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဤသို့ အလှူဒါနကို ပြုလုပ်သော သူသည် အလွန်ပင် အကျိုးများ ရရှိသည်။ အလှူသည် အလွန်ပင် အဖိုးတန်သော အကျင့်ဖြစ်သည်။ အလှူကို ပြုလုပ်သူ အားလုံး ချမ်းမြေ့ကြပါစေ” ဟု ဟောကြားတော်မူသည်။
အလှူဒါနသည် အလွန်ပင် အဖိုးတန်သော အကျင့်ဖြစ်သည်။ အလှူကို ပြုလုပ်သူ အားလုံး ချမ်းမြေ့ကြသည်။ သနား ကရုဏာ စိတ်ထား၍ အခြား သူများ၏ အကျိုးကို ပြုလုပ်သော သူသည် အလွန်ပင် အကျိုးများ ရရှိသည်။
ဒါနပါရမီ
— In-Article Ad —
အလှူဒါနသည် အလွန်ပင် အဖိုးတန်သော အကျင့်ဖြစ်သည်။ အလှူကို ပြုလုပ်သူ အားလုံး ချမ်းမြေ့ကြသည်။ သနား ကရုဏာ စိတ်ထား၍ အခြား သူများ၏ အကျိုးကို ပြုလုပ်သော သူသည် အလွန်ပင် အကျိုးများ ရရှိသည်။
ပါရမီ: ဒါနပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
109Ekanipātaသည်းခံခြင်းနှင့် စေတနာဖြင့် ရန်သူကို အောင်မြင်သော ကျီးဘဝ ရှေးမင်းပေါင်းများစွာက... ထိုခေတ်အခါက၊ သာ...
💡 သည်းခံခြင်းနှင့် စေတနာတရားသည် အလွန်အမင်း အရေးကြီးကြောင်း၊ ရန်လိုစိတ်ကို ငြိမ်းအေးစေပြီး ရန်သူကိုပင် အောင်မြင်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။
536Mahānipātaတစ်ခါသော်အခါက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာကောဝိလအမည်ရှိသော ပုဏ္ဏားဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုအခါက ဗာရာဏသီမင်း၏ အမ...
259Tikanipātaမုဂ္ဂပက္ခဇာတ်တော်ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှု၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သော ဥဇၨေနီမြို့တော်တွင် စန္ဒပဇောတမင်းကြီး ...
💡 ทานบารมีที่บำเพ็ญนั้นสมควรแก่การยกย่องสรรเสริญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสละสิ่งอันเป็นที่รักของตน การให้ทานด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์ย่อมนำมาซึ่งบุญอันมหาศาล
102Ekanipātaအသိဉာဏ်ရှိသော မျောက်ဘဝ ကမ္ဘာဦးခေတ်၊ သာသနာတော်ထွန်းကားခြင်းမရှိသေးသော ကာလတစ်ခုတွင် မြတ်စွာဘုရားရှင်သ...
💡 အသိဉာဏ်သည် အင်အားထက် ပိုမို အရေးကြီးသည်။ အခက်အခဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အသိဉာဏ်ကို အသုံးပြုပါက အောင်မြင်မှု ရရှိနိုင်သည်။ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသည် အောင်မြင်မှု၏ အခြေခံဖြစ်သည်။
62Ekanipātaသီဝိကဇာတ်ရှေးရှေးအခါက သီဝိကတိုင်းတွင် သီဝိကမင်းကြီး အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတ...
💡 အုပ်ချုပ်သူသည် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်ရမည်။ အလှူပေးခြင်းသည် နောင်ဘဝ၌ အကျိုးများ၏။
3Ekanipātaမဟာနရဒ (Mahanarada Jataka)ရှေးရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်မှာ အလွန်တရားမျှတတဲ့ စောမင်းကြီး တစ်ပါး စိုးစံတေ...
💡 ဘဝ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှာဖွေခြင်းသည် အသိဉာဏ်၏ လက္ခဏာ ဖြစ်သည်။ ဆရာကောင်းကို ရှာဖွေ၍ တရားကို နာကြားခြင်းသည် နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်း ဖြစ်သည်။
— Multiplex Ad —